بگويد كه « من بهتر از كسى هستم كه از ياريش دست بداشت » . و كسى كه او را خوار داشت و فروگذاشت ، نمىتواند بگويد « كسى كه او را يارى كرد بهتر از من بود » . من اكنون ، به گونه اى مجمل و مختصر ، سيرهء او را در حكومت براى شما بيان مىكنم : او به استبداد و خودكامگى فرمان مىراند و استبداد و خودكامگىاش سبب تباهى كارها شد . شما از او ناخشنود بوديد و در برافكندنش بيتابى مىكرديد ، اين بيتابى شما هم ناستوده بود . خداى تعالى را حكمى است كه واقع خواهد شد ، هم در حق آنكه استبداد مىورزيد و هم در حق آنكه بيتابى و ناشكيبايى مىنمود . 31 سخنى از آن حضرت ( ع ) هنگامى كه عبد الله بن عباس را ، پيش از شروع جنگ جمل ، نزد زبير فرستاد تا او را به اطاعت خويش بازگرداند . طلحه را ملاقات مكن . كه اگر به ديدارش روى او را چون گاوى خواهى يافت كه شاخها آخته است . او را عادت چنين است ، كه مرتكب كارهاى صعب شود و پندارد كه آسان است . پس از زبير ديدار كن كه نرمخوىتر است . او را بگوى كه دايىزاده ات مىگويد مرا در حجاز شناختى و در عراق به جاى نياوردى چه چيز تو را از آنچه بر تو آشكار شده بود رويگردان نمود من مىگويم : اين نخستين بارى است كه چنين جمله اى از او شنيده شده يعنى : فما عدا ممّا بدا . 32 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) اى مردم ، ما ، در روزگارى كنيه توز و در زمانه اى ناسپاس به سر مىبريم . نيكوكار ، بدكار شمرده مىشود و ستمكار هر دم بر ستمش مىافزايد . از آنچه آموخته‌ايم ، بهره نمىگيريم و از آنچه نمىدانيم نمىپرسيم . از حوادث باك نداريم تا آن گاه كه ما را در خود فرو گيرد . پس مردم چهار گروه‌اند : كسى است كه اگر در زمين فساد نمىكند ،